اما و اگرهای حذف زبان انگلیسی از مدارس

زبان انگلیسی به عنوان یکی از ۶ زبان رسمی سازمان ملل شناخته‌ شده است و هم‌اکنون نیز ۶۷ کشور در کل جهان، زبان انگلیسی را به‌عنوان زبان رسمی کشور خود اعلام کرده‌اند. 

از طرفی بسیاری از کشورها در روابط سیاسی و تجاری خود با سایر کشورها از زبان انگلیسی با عنوان #زبان_دوم استفاده می کنند.

استفاده بهتر از موبایل یا کامپیوتر، ایجاد فرصت‌های شغلی بهتر، انجام بهتر کارهای تحقیقاتی و پروژه ها و حتی اثرگذاری در کیفیت سفرهای خارجی از مزایای آموزش زبان انگلیسی است.

از این رو بنا به اهمیت زبان خصوصا زبان انگلیسی در مجامع بین المللی و زمینه های دیگر، بسیاری از کشورها آموزش زبان انگلیسی و فراگیری آن را به صورتی اجباری در سیستم آموزشی خود درآورده اند.

ایران از نخستین کشورهای منطقه در زمینه آغاز #آموزشزبانانگلیسی، به عنوان یکی از مواد درسی در نظام آموزش رسمی خود است .

 پیشینه آموزش رسمی زبان انگلیسی در مدارس ایران به سال ۱۳۱۷ باز می‌گردد که در آن سال و با حمایت وزارت فرهنگ آن زمان، مجموعه شش جلدی کتاب‌های زبان انگلیسی برای تدریس در مقطع شش ساله دبیرستان را گروهی از مؤلفان ایرانی و غیر ایرانی تدوین و منتشر کردند.

از آن پس تاکنون، آموزش زبان انگلیسی در مدارس کشور به مثابه یکی از #دروس_اصلی نظام آموزشی کشور، بدون وقفه محسوس و طولانی مدت، در جریان بوده است.

📌موزش زبان انگلیسی از برنامه مدارس حذف و اختیاری اعلام شده و دانش آموزان برای یادگیری می توانند به آموزشگاه های آزاد مراجعه کنند.

متن کامل را در این لینک بخوانیم 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *